1393/5/4 02:47:09
تبلیغات
نویسنده : مجید حسن وند تاریخ : 02:19:13 - 1390/3/10 تعداد بازدید : 6294 نظر بدهید (1)

برنامه فیزیکی
تعیین کاربران مختلف مجموعه
    با توجه به موقعیت  قرارگیری سایت طراحی در محدوده مورد نظر و با در نظر گرفتن فضاهای شهری اطراف و کاربری های موجود منطقه، می توان کاربران مختلف مجموعه را به صورت زیر تقسیم بندی کرد:
الف) دانش آموزان و دانشجویان محیط های آموزشی موجود در محدوده سایت طراحی (جهت انجام فعالیتهای تاریخی در ارتباط و هماهنگ با فعالیتهای محیط آموزشی.)
ب) ساکنان واحدهای مسکونی موجود در محدوده سایت (جهت پرداختن به فعالیتهای فرهنگی وتاریخی به عنوان بخش مهمی از امور فراغتی.)
همانطور که مشاهده می گردد این مجموعه دارای مراجعین متفاوتی است که می تواند جهت فعالیتهای بلند مدت، میان مدت و کوتاه مدت هنری (به عنوان بخش مهمی از امور فراغتی) مورد استفاده عموم افرادی که در محدوده سایت طراحی حضور دارند قرار گیرد.
- فضاهاي ارتباطي كه شامل راهروها ، سالن انتظار ، سرويس پله و آسانسور مي باشد.
- فضاهاي خدماتي شامل سرويسهاي بهداشتي و ....
- بخش اداري كه خود شامل ، اتاق رياست ، اتاق منشي ، امورمالي اداري ، حسابداري ، بايگاني ، دبيرخانه و ... می باشد

- سالن همايش كه داراي اتاق پشتيباني ، سن نمايش و ردیف هایی از صندلی می باشد

  کتابخانه و سالن مطالعه
ظرفیت مطالعاتی کتابخانه معمولا" بر اساس استانداردهای مختلف بین 10تا30 درصد جمعیت هنرجو در نظر گرفته می شود.
نوع سیستم    فضا برای 1000 جلد کتاب
    حداقل      حداکثر 
دسترسی آزاد
دسترسی بسته
ترکیب کتاب و مجله    4.65
4.03
5.83    0.35
8.06
-

در این برنامه ریزی در مجموع 85% از ظرفیت قفسه ها پر و بقیه خالی یا در امانت فرض می شود. سرانه فضا برای قرائت کتابخانه برای هر صندلی می باشد.

فضای کتابخانه مجتمع :
1- مخزن
2- سالن مطالعه
مساحت مورد نیاز برای یک محل مطالعه/کار در کتابخانه    5/2 می باشد که در صورت وجود تجهیزاتی مانند رایانه به   4 می رسد.(نویفرت)
محاسبه قرائت خانه:  200=5/2×80

نکاتي پيرامون سالنهاي اجتماعات ( سالن همایش)

- ارتفاع متوسط سالن نباید از ۴۰ درصد طول آن تجاوز کند .
- عرض حداقل برای راهروهای مجاور سالن که دربهای ورودی به آنها باز می شود  ۵/٣متر است .
-  به ازای هر ۱۰۰ نفر یک دستگاه توالت و برای ٢۰۰ نفر یک دستشویی وجود داشته باشد .
-  فاصله تا پشت ٢ردیف صندلی نمی تواند از یک متر تا ۹۰ سانتیمتر کمتر باشد .
-  زمان ورود برای حضار باید ٣۰-۱۵ دقیقه باشد ولی همگی با هم خارج می شوند.
-  حداقل فاصله صندلیهای کناری با دیوار طرفین سالن و یا بالکن ۸۰ سانتیمتر است .
-  شیب رامپها باید تقریباً ۱۰ % باشد .
-  حداقل دربهای سالن راهرو خروجی اصلی ٣ عدد است .
-  تمام دربهای سالن ها و بالکن بایستی از داخل به خارج باز شود .
-  عرض راهروهایی که به سرویسهای بهداشتی منتهی می گردد نباید از5/1 متر کمتر باشد .
-  سابقاً اختلاف ارتفاع ردیفهای مختلف را از یکدیگر ۱٢ سانتیمتر انتخاب می نمودند ولی امروزه طبق استاندارد فرانسه ۸ سانتیمتر کفایت می کند . 
 سالن همایش مجموعا جهت حد اکثر 300 نفر که شامل عموم میباشند در نظر گرفته شده است در این فضا همچنین اجرا موسیقی نیز در نظر گرفته شده است.از مواردی که در سالن همایش باید رعایت شود این است که حداقل فضای سن و پشت سن باید به میزان 40-50 درصد فضای کل در نظر گرفته شده برای سالن همایش باشد و زاویه دید افراد در سالن 30 - 35 درحه در نظر گرفته شود. حد اقل عرض صندلیها در سالن 40 سانتیمتر و عرض محل عبور افراد 40 تا 45 سانتیمتر در نظر گرفته میشود . راهروهای کناری و راهرو های داخلی بین صندلیها با توجه به فاصله ای که از هم دارند بین 120 تا 200 سانتیمتر در نظر گرفته میشوند . فاصله در نظر گرفته شده برای سن تا اولین ردیف حد اقل برابر 2 ردیف نشیمن ( با فضای جلو ) در نظر گرفته میشود که حدودا به میزان 160 تا 200 سانتیمتر است.

مرکز رایانه :
مرکز رایانه در مجتمع ظرفیتی حدود 8 الی15 درصد هنرجویان مراجعین خواهد داشت. فضای کار رایانه در صورت استفاده حداکثر از لوازم جانبی و تحرک در محل به 45/1×70 سانتیمتر می رسد. (نویفرت) این مقدار با فضای عبور 90 سانتی در پشت به 40/1×60/1 خواهد رسید. در مجتمع به علت عدم نیاز به استفاده از وسایل جانبی این فضا به 20/1×60/1 تقلیل می یابد. میز و صندلی های سایت رایانه باید قابل تنظیم باشند تا با  قد متفاوت افراد به درستی و راحتی هماهنگ شوند دو سیستم ارگونومیک زیر در این فضا مورد قبول می باشد.
سیستم نوع یک: میز با ارتفاع قابل تنظیم: cm78-60
                    صندلی با ارتفاع قابل تنظیم cm54-42
سیستم نوع دو:  میز با ارتفاع ثابت cm72
                   صندلی با ارتفاع قابل تنظیم cm50-42
                  زیر پایی قابل تنظیم cm15-0
محاسبه فضاهای مورد نیاز :
سایت ها باید گنجایش 30 نفر را  دارا باشند.
 38=120×60/1×20 مساحت هر سایت
با احتساب فضای مسئول سایت    60=12+48

گالری ها :
مبلمان یا اثاثیه خانه اشیاء (موزه نمایش) باید طوری قرارداده شوند که بدون زحمت درمعرض دید مردم قرار بگیرند کمدها ی  (اشیا)دارای کشویی بوده که عمق وارتفاع آنها به ترتیب800mmوmm1600
اشیاء موردنمایش عبارتند از:نقاشی ها،نقاشی آبرنگ ها،تندیس،سرامیک یا سفال و...
دفاتر اداري :
در این بخش نمونه هایی از دفاتر اداري با ظرفیت 1، 2،  نفر آورده شده که در این خصوصا" اتاق مدیریت و اداري با ظرفیت 1تا2 نفر به دو فرم مربع و مستطیل پیش بینی شده است . در اتاق مدیریت علاوه بر فضای کار، محلی برای برگزاری جلسات و همچنین جوابگوی مراجعین در نظر گرفته شده که مجهز به صندلی است.
اتاق اداري میز تحریر، دو کمد یا فایل ، یک یا دو صندلی ،مبلمان شده است . در ضمن، اتاقکهای کار کوچکتر که می توانند در کنار هم قرار گیرند و با حائلهای شیشه خور از هم جدا می شوند، در بین راه حلهای نمونه آورده شده اند.

اجزای مبلمان اتاق مدیریت عبارتند از :
- دفتر کار مدیریت اداری؛
- دفتر کار برای 1و2 کارمند؛
- دفتر کار همراه با پایانه کامپیوتر؛
- دفتر کار همراه با مکانی برای مراجعه کنندگان
- دفتر کار همراه با بایگانی؛
- دفتر کار ماشین نویس ها .

اجزای مبلمان در اتاقکهای کار عبارتند از:
- میز کار cm150×80
- میز ماشین نویسیcm100×50
- میز پایانه کامپیوترcm120×60
- صندلی
- صندلی چرخان
- فایل cm50×60
- کمد و یا قفسه به عمق cm50
- قفسه به عمق cm35
- کمد بایگانی

استانداردهای عمومی سالن مطالعه وفضای پژوهشی
• آلودگی صوتی : ناشی از ترافیک و سر و صدای ناشی از ازدهام درفضای باز.
جهت گیری ساختمان به سمت خیابان فرعی 15-10 رفت صوتی است. نحوه چیدمان سالن مطالعه باید طوری باشد که دور از سر و صدای ناشی از ازدهام محوطه وفضاهای دیگر  باشد. حداکثر میزان صدای قابل قبول db 45 می باشد.
• نور: یکی از مهمترین روشها در طراحی فضاها و تامین آسایش عنصر نور است. معیارهای عمده ای که در طراحی یک فضا می توان به آن اشاره کرد عبارتند از:
1- میزان شدت روشنایی مورد نیاز
2- مقدار انعکاس سطوح
3- اختلاف شدت نور یا کنتراست سطوح در نقاط مختلف فضا
4- نوع نور مورد نیاز و چگونگی تامین این نیاز در فضا
• روشنایی مصنوعی: از نظر نوع کار و نوع نور که در فضاها به کار می رود به دو دسته تقسیم می شود. منابع نوری با رشته ملتهب  منابع نوری فلورسنت و هر یک از آنها نیز از نظر نوع انتشار به پنج دسته تقسیم می شوند. یعنی منابع نوری باید با نور مستقیم ، نیمه مستقیم ،غیر مستقیم مختلط و یکنواخت ، چراغ ها با نور مستقیم معمولا" در جاهایی مورد استفاده قرار می گیرند که رنگ فضا روشن و انعکاس سطوح نسبتا" زیاد است. از آنجایی که در فضاهای آموزشی – فرهنگی اغلب ترکیبی از نور طبیعی و مصنوعی استفاده می شود . بهتر است از چراغ های فلورسنت با توزیع نوری بین مستقیم تا یکنواخت یا مختلط استفاده کرد. در این صورت ردیف چراغ ها عمود بر تخته تدریس و ردیف نیمکتها در نظر گرفته می شود و همچنین در فضاهایی که در طول شب ممکن است مورد استفاده قرار گیرد از نظر روانی بهتر است از ترکیب هر دو استفاده شود.  
• رنگ : بهتر است برای سالن مطالعه از رنگ مات استفاده شود و یا آبی کم رنگ ، کرم، سبز خیلی کم رنگ و سفید انتخاب کرد و رنگ کفپوش اتاق را نیز می توان از رنگ های سفید و خاکستری و یا رنگ های چوب روشن انتخاب کرد . رنگ سطوح میز و صندلیها نیز باید مات باشد. رنگ از نظر روانی به صورت های گوناگون عکس العمل نشان می دهد مثل هیجان ، آرامش و خستگی بخصوص از نظر فرم و تکلیف نقش رنگ مقدار روشنایی فضای داخل را قابل کنترل   می کند و ناراحتی های ناشی از خستگی روند را کاهش می دهد.  

 • شبکه ترافیکی:
مکان یابی فضای آموزشی – فرهنگی  در ارتباط با فرم و شکل زمین دارای زوایای بسته می باشد اگر زاویه کمتر از 70 درجه باشد به زمین بیشتری نیاز داریم همچنین پس از احداث بنا باید اشراف دید ساختمان همسایه به بنا و رعایت نمود.
دسترسی پیاده، عدم ارتباط مستقیم ورود و خروج با خیابانهای اصلی ، چهار راهها  میدانها از طریق ایجاد فضای سبز و در قسمت ورودی و خروجی آنها انتخاب عرض مناسب پیاده رو و نوع دسترسی به ترتیبی که در شرایط عادی هیچ عابری مجبور نباشد برای خروج از دسترسی های سواری استفاده کند. تا حد امکان نباید نیاز به عبور از خطوط راه آهن و بزرگراه های بدون پل عابر پیاده باشد.

• کاربری های سازگار و ناسازگار با فضاهای فرهنگی –تاریخی
کاربری های یک فضای فرهنگی- تاریخی باید موارد زیر را دارا باشد: فضای سبز، اتش نشانی ، مراکز پلیس، نیروی انتظامی ، مراکز فرهنگی، سینما و تئاتر. کاربری های یک فضای فرهنگی تا حد امکان نباید شامل کاربری های شبکه ارتباطی حمل و نقل گسترده و تاسیسات شهری باشد. مطلوبیت فضای فرهنگی در گرو موارد زیر است . ساختمان فرهنگی باید نسبت به ساختمان های همجوار به نحوی آرایش بگیرید که امکان گردش هوا و نتیجتا" تهویه مناسب وجود داشته باشد. در طراحی کالبدی یک شهر در انتخاب مکانهای مناسب برای استقرار هر یک از فعالیت های شهری باید به سه مسئله مهم توجه شود.
1- سازگاری نوع فعالیت مورد نظر با فعالیت های همجوار
2- مطلوبیت مکان برای فعالیت مورد نظر
3- مناسب بودن مکان و فعالیت مورد نظر با نیاز منطقه ( ظرفیت)






 

جدول برنامه فيزيكي پروژه
ملاحظات    متراژ کل
m²    متراژ
 m²    تعداد    نام فضا    ردیف
    70    70    1    سالن انتظار     1
مساحت ذكر شده مساحت سالن و فضاهاي خدماتي داخل آن است    660    660    1    سالن همايشها و مراسمات    2
مساحت فضاي دستشويي به مساحت سرويسها اضافه شده    24    1.5    5    سرویس بهداشتی سالن همايش    3
    12    12    1    اتاق مسئول سالن    4
    35    35    1    اتاق ریاست    5
    13    13    1    منشی    6
    12    12    1    حسابداری     7
    17    17    1    بایگانی    8
    12    12    1    امور اداري و مالي    9
تعداد گالری ها دلخواه است    700    100    7    موزه تاریخ    10
    12    12    1    دبيرخانه    11
    12    12    1    اتاق اداري    12
    10    10    1    اتاق نگهباني    13
مساحت فضاي دستشويي به مساحت سرويسها اضافه شده    27    1.5    5    سرویس بهداشتی    14
    14    14    1    آبدارخانه    15
    7    7    1    انباري    16

ملاحظات    متراژ کل
m²    متراژ
 m²    تعداد    نام فضا    ردیف
    140    140    1    نيم طبقه سالن همايش    1
    140    140    1    سالن مطالعه     2
    62    62    1    مخزن     3
    100    100    1    نمایشگاه دائم    4
    70    70    1    سايت رايانه    5
    13    13    1    اتاق مسئول سايت    6
    50    50    1    نمایشگاه موقت    7
    17    17    1    مرکز پژوهش    8
    12    12    1    مخزن سي دي و توليدات فرهنگي    9
    70    70    1    تاسیسات    10
مساحت فضاي دستشويي به مساحت سرويسها اضافه شده    27    1.5    5    سرویس بهداشتی    11
    6    6    1    انباري    12
    20    20    1    بوفه    13




جدول برنامه فيزيكي پروژه


ملاحظات    متراژ کل
m²    متراژ
 m²    تعداد    نام فضا    ردیف
انبارابزار ومصالح به مساحت اضافه شده    50    50    1    حفظ واحیای فضای سنتی    1
تعداد گالری ها دلخواه است    500    100    5    محل نگهداری اشیاء با نورپردازی    2
مساحت فضاي دستشويي به مساحت سرويسها اضافه شده    27    1.5    5    سرویس بهداشتی    11
    2.10    2.10    1    تي شور     2




 

تعریف کلی از فرهنگسرا
فرهنگسرا ساختمانی است که در آن یک یا چند نهاد فرهنگی فعالیت دارند. در فرهنگسراها معمولاً شرایطی برای آموزش امور گوناگون فرهنگی و اجتماعی و همچنین آموزش پیشه ها و هنرهای گوناگون فراهم می گردد.
فرهنگسراها بر پایه شیوه فعالیت به یکی از محورهای سه گانه شخصیت (کمیتی)، محتوا (درونمایه) و نهاد می پردازد :
فرهنگسرای شخصیت محور، عبارتند از فرهنگسراهای کودک، نوجوان، جوان، دانشجو، دختران، بانو و سالمند. فرهنگسراهای محتوا محور عبارتند از : اندیشه، قرآن، ................، انقلاب، پایداری، هنر، ملل، قانون، اقوم، ورزش، طبیعت، فناوری اطلاعات و . . . و فرهنگسراهای نهاد محور عبارتند از : خانواده، مدرسه و شهر.
در این میان موضوع طرح، فرهنگسرای موسیقی می باشد که جزء فرهنگسراهای محتوا محور است.
فضاهای موردنیاز در طرح
فضاهای تشکیل دهنده مجموعه ی موردنظر را می توان به سه حوزه آموزشی، فرهنگی و خدماتی، تفریحی تقسیم کرد.
1 ـ فضاهای حوزه آموزشی
به طور کلی فضاهای آموزشی می تواند به دو بخش آموزش های نظری در کلاس های درسی تئوری و آموزش های علمی در دو نوع فضا با نام های آتلیه و کلاس های آموزش خاص انجام می پذیرد.
1ـ1 . کلاس های نظری
الف) فضاهای تشکیل دهنده
از نظر هویت این فضا شامل ردیف های مشخص میز و صندلی و یا میز و نیمکت و تخته سیاه می باشد.
ب) استانداردها
ـ سطح سرانه کلاس ها
حداکثر نسبت طول و عرض کلاس های درسی با توجه به استانداردهای مختلف 3/1 : 1 تا 7/1 : 1 متغیر است، ولی نسبتی که اکثراً آن را رعایت می کنندو به عنوان حداکثر توافق دارند 4/1 : 1 می باشد. حداکثر عرض کلاس هایی که از یک طرف و کلاس هایی که از دو طرف نور طبیعی دریافت می کنند به ترتیب 7 و 4/8 متر می باشد، طول کلاس درس باید 9 ـ 6 متر باشد.
ارتفاع کلاس ها در مناطق معتدل 3 متر، در مناطق سرد 8/2 متر و در مناطق گرم و خشک 2/3 متر می باشد. نسبت حجم فضای سرانه برای سالن های کوچک 5/2 متر مکعب و برای سالن های بزرگ 5/4 متر مکعب تعیین شده است.
ـ میزان نور
میزان نور در کلاس ها باید با ابعاد و مساحت آن متناسب بوده و سطح تابش نور بین 20 تا 50 درصد سطح کلاس    می باشد. همچنین باید از تابش مستقیم نور غرب به داخل کلاس خودداری کرد.
2ـ1 کلاس های عملی
الف) فضاهای تشکیل دهنده
کلاس های عملی در این مجموعه فرهنگی تماماً به انواع سازهای موسیقی اختصاص دارد.
ـ کلاس موسیقی
هر یک از این کلاس ها باید به گونه ای طراحی شود که برای دیگر کلاس ها ایجاد مزاحمت نکند. سطح آن به طور کلی باید5/1 تا دو برابر کلاس های معمولی باشد.
این بخش آموزشی شامل کلاس های انفرادی و کلاس های جمعی می باشد.
ـ کلاس های انفرادی موسیقی
ایـن کلاس ا فضـاهای کوچکی است که مختص استاد و حداکثر 4 هنرپژوه می باشد و تجهیزات آن شامل میز استاد و صندلی برای هنرپژوهان است.
ـ کلاس های جمعی موسیقی
این کلاس ها باید به گونه ای باشند که هنرپژوهان گرداگرد استاد نشسته و مسلط بر حرکات دست او باشند. وجود قفسه هایی برای گذاشتن آلات موسیقی هنرپژوهان و همچنین ویدئو پروژکشن و پرده برای آموزش سمعی و بصری در این فضا الزامی است. در طراحی این فضا باید اصول آکوستیکی رعایت شود.
1ـ2 کتابخانه
الف) فضاهای تشکیل دهنده
کتابخانه باید در محلی دور از سر و صدا باشد و محل آن نزدیک سالن اجتماعات و نمازخانه پیشنهاد می گردد و به صورت مستقل مورد استفاده قرار گیرد. فضاهای جوابگوی تسهیلات مطالعه به طور عمده شامل فضای مطالعه، فضای نگهداری کتب و نشریات، فضای تکثیر و تکمیل کتب و نشریات.
ایجاد میزهایی که پشت سرهم قرار می گیرند و دیواره ای به ارتفاع 3/1 متر فرد را از نظر پشتی و جلویی جدا می سازد، ساده ترین شکل ایجاد تسهیلات در سالن مطالعه است. فضای قرائت معمولاً در مجموعه به دو صورت سیستم مخزن باز و بسته درنظر گرفته می شوند. 
ب) استانداردها
ـ میزان نور
کتابخانه مانند تمام مکان های دیگر محتاج به نور می باشد. امروزه بیشتر کتابخانه ها پنجره های زیادی دارند و تا حد امکان سعی می شود از نور طبیعی استفاده شود، اما نور طبیعی مستقیم و خیره کننده برای کتابخانه مناسب نیست. بدین جهت امروزه به سه طریق لامپ های الکتریکی استفاده می شود :
1 ـ به صورت جیوه ای
2 ـ نور حاصل از گرم شدن
3 ـ فلورسنت
2ـ2 سالن اجتماعات
یکی از وظایف مهم که این فضا بر عهده دارد، ایجاد سمینارهای مختلف علمی و فرهنگی و هنری است که می توان با ارائه چنین سمینارهایی به توسعه فرهنگ ورزید. به طور کلی یک سالن حتی المقدور از جوار خیابان های پرسر و صدا و بزرگراه ها باید به دور باشد. طبق استاندارد فاصله معمولی یک سالن از بر خیابان 20 متر است اما در صورتی که سالن در وسط محوطه و یا در کنار آن واقع شده است، این فاصله به 15 متر تقلیل خواهد یافت.
الف) فضاهای تشکیل دهنده
فضاهای تشکیل دهنده این سالن عبارتند از: سالن انتظار، فضای صحنه، سالن، اتاق صوت، اتاق های جانبی مانند گریم و آماده سازی و سرویس های بهداشتی.
ب)استانداردها
ـ ورودی ها و خروجی های سالن
ـ ورودی بهتر است کاملاً در معرض دید افراد داخل سالن باشد تا جهت یابی به راحتی میسر شود.
ـ حداقل دو درِ خروجی و دو مسیر خروجی با فاصله مناسب از یکدیگر برای سالن نیاز است.
ـ فاصله دورترین صندلی در سالن ها از در خروجی نباید از 30 متر تجاوز نماید. (در امتداد مسیر حرکت)
ـ درهای سالن مذکور باید به یک معبد با حداقل عرض 150 و حداکثر عرض 300 باز شوند.
ـ راهروهای سالن
ـ عرض راهرو در سالن نباید از 120 سانتیمتر کمتر گردد.
ـ معمولاً بعد از 7 ردیف صندلی یک راهرو یک طرفه و بعد از 14 ردیف، یک راهرو دو طرفه در نظر گرفته شود.
ـ مصالح کف راهرو و پله ها باید از مصالح غیرلغزنده و غیرقاب اشتعال انتخاب شوند.


سایر مسیرها و فضاهای یک فرهنگسرا برای رسیدن به یک طراحی بهتر :
برنامه فیزیکی طرح:
1-     حوزه عبادی
2-     حوزه آموزشی
3-     حوزه اطلاع رسانی
4-     حوزه نمایشی
5-     حوزه انجمن ها
6-     حوزه اداری
7-     حوزه خدمات رسانی
8-     حوزه تجاری
9-     حوزه پشتیبانی
10- حوزه ورزشی

استانداردهای لازم برای طراحی فرهنگسرا
معماری فرهنگسرا
استانداردهای لازم برای طراحی فرهنگسرا
استانداردهاي لازم براي طراحي فرهنگسرا:
ضوابط و معيارهاي طراحي فرهنگسرا

بخش هاي مختلف فرهنگسرا(بعضي الزامي و بعضي وابسته به نظر طراح دارد)
1-لابي وزير مجموعه هاي آن شامل:
فضاي انتظار و نشيمن
فروش اغذيه
محل نگهداري كودكان
عناصر خدمات عمومي مانند باجه هاي تلفن و اينترنت
عناصر دسترسي عمودي مانند رمپ،پله وآسانسور

2-غرفه هاي فروش محصولات فرهنگي و هنري


3-سايت اداري شامل:
اتاق كنفرانس
اتاق رياست
دفاتر كار
بايگاني
آبدار خانه
سرويس هاي بهداشتي
محل انتظار ارباب رجوع و منشي
4-آمفي تئاتر و سينما

5-كتابخانه

6-گالري نمايش آثار هنري

7-كلاس ها و آتليه هاي آموزشي شامل:
نقاشي
معماري
طراحي
عكاسي
مجسمه سازي
خوشنويسي
لابراتوار زبان و ...

8-واحد سمعي بصري و سايت رايانه

9-رستوران يا كافي شاپ

كتابخانه:

ميزان فضاهاي كتابخانه:
عوامل موثر بر تخصيص ميزان فضاهاي كتابخانه عبارتند از حجم مواد و متون و بخصوص كتابها،ميزان سطح كه در كتابخانه اشغال م كنند و ميزان جمعيت كتابخانه كه از طريق ميزان گردش كتابها در سال تعيين مي گردد.
فضاي مورد نياز براي محاسبه ي زير بناي يك كتابخانه طبق فرمولي بنام VSCاستانداردIFLAبه دست مي آيد.
(110/تعداد كتابها)+(مقدار محلهاي نشستن+72/3)+(430/گردش كتابها)
مثلا براي جا دادن 110كتاب،يك متر مربع در نظر گرفته مي شود.محل نشستن يك خواننده 72/3متر است.

ابعاد و استاندارد هاي پيشخوان و برگه دان:
حداكثر ارتفاع قفسه هاي فهرست معمولا به اندازه ي ارتفاع شش كشو است و در هر كشو نيز در حدود صد كارت جاي مي گيرد.فهرست معمولا در ارتباط مستقيم با ميز امانت و ميز اطلاعات مرجع قرار دارند و اغلب در مجاورت آنها مجموعه اي از كتابهاي مرجع عمومي يا موارد استفاده ي همگاني نيز قرار مي گيرند.از اين رو محل قرار گيري فهرستها معمولا فضايي باز است كه در نزديك ورودي قرار دارد و بوسيله ي رديفهايي از قفسه هاي فهرستها و پيشخوان بررسي و جستجو كشوها تشكيل شده است.وسعت چنين محلي براي چهار رديف قفسه هاي دو طرفه در حدود 12 متر مربع برآورد مي شود.

استانداردابعاد قفسه ها و عمق قفسه ها:
در اغلب كتابخانه ها حداقل90%كتابها داراي عرضي كمتر از 230 ميليمتر هستند و عملا مي توان قفسه هاي با عمق200-230ميليمتر را استاندارد فرض كرد.در صورت بكارگيري قفسه هاي دو طرفه با عمق 450ميليمتر حتي صرفه جويي بيشتري در فضا به عمل مي آيد.
چنانچه نگهداري كتابهايي با ابعاد كمي بزرگتر مرد نظر باشد عمق 490ميليمترجوابگوست.طبق يك قاعده تجربي در يك كتابخانه 80%قفسه ها 200ميليمتري،15%آنها 250 ميليمتري و 5% آنها 300 ميليمتري هستند.

طول قفسه ها:
طول استاندارد،سالها برابر1940ميليمتر بوده است.زيرا كه پذيرفته شده بود كه چشم خواننده توانايي در بر گرفتن بيش از اين اندازه را در يك نگاه ندارد.مطالعات بعدي اندازه بزرگتر تا 2220 ميليمتر را نيز تاييد كرد.

ارتفاع قفسه ها:
ارتفاع كتابها بر فاصله ي ميان طبقات و در نتيجه تعداد طبقات تاثير مي گذارد.در اكثر كتابخانه ها حداقل90% كتابها را مي توان در طبقات مركز تا مركز 280 ميليمتر جاي داد.به اين ترتيب 7 طبقه و يك پا خور 150 ميليمتري مجموعا ارتفاع 2120 ميليمتر را براي قفسه ها بوجود مي آورند كه بالاترين قفسه در ارتفاع 1830 ميليمتري با دسترسي آسان قرار مي گيرد.در مورد معلولين ارتفاع مناسب و دسترسي 1370 ميليمتر براي زنان و 1500 ميليمتر براي مردان مي باشد.پايين ترين طبقه در ارتفاع 300 ميليمتري است و چهار طبقه 280 ميليمتري (300 ميليمتري)به روي آن       مي باشد.

استاندارد ميزها:
ميز ها از جمله مهم ترين وسائل فضاهاي مطالعه هستند.
استاندارد ميز ها براي ميز هاي مختلف به شرح زير است:
ميز هاي 1 نفره:
رقم قابل قبول براي اين ميزها 600×900 ميليمتر مي باشد.اين رقم گاهي براي راحتي بيشتر خواننده تا يك متر نيز افزايش مي يابد.اگر چه جذابيت بيشتري دارند ولي جاي زيادي اشغال مي كنند.

ميزهاي 2 نفره:
ميزهاي 2 نفره اي كه از هم جدا نشده اند ظاهرا براي خوانندگاني كه روبروي هم قرار مي گيرند جذابيت چنداني ندارند ولي در صورت قرار گيري در يك سمت ابعاد پيشنهادي 1200×900 ميليمتر مي باشد.

ميزهاي طولاني:
ميز هاي طولاني قابليت جاي دادن 4 تا 12 نفر را دارند.ميزهاي 4 نفره از بروز شلوغي جلو گيري كرده و در عين حال نحوه ي قرار گيري آنها جذاب و انعطاف پذير است.عرض آنها نبايد از 1200 ميليمتر كمتر باشد.فضاي جانبي ميان خوانندگان نيز لازم است حداقل 900 ميليمتر باشد.بين ميزهاي موازي بايد حداقل 1800 ميليمتر فاصله پيش بيني شود.در عين حال نبايد در انتهاي اين ميزها محلي را براي نشستن در نظر گرفت.

نور پردازي:
نور پردازي بايد فضايي راحت براي مطالعه را بوجود آورد.موجب خستگي وخيرگي نشود،ميزان گرما را افزايش ندهد وبه جلوه ي ساختمان بيفزايد.جهت بر آوردن موارد ذكر شده دو نوع نور وجود دارد:
1-نور مصنوعي                         2-نور طبيعي.
براي نور پروژه هم از نور طبيعي و هم از نور مصنوعي سقفي استفاده مي شود.
روشنايي توصيه شده:
اتاق ها مطالعه(روزنامه و مجلات)200
ميزهاي مطالعه(كتابخانه هاي اماني)400
ميزهاي مطالعه(كتابخانه هاي مرجع)600
پيشخوان ها 600
مخزن بسته 100
صحافي 600
فهرست بندي،طبقه بندي و اتاق هاي مخزن400
آكوستيك:
هيچ استاندارد مشخصي در مورد آكوستيك كتابخانه وجود ندارد،اما اغلب حد تراز صداهاي داخلي را 50 دسيبل(Db) تعيین مي كنند.
تهويه ي مطبوع:
به منظور ايجاد بهترين شرايط براي نگهداري مواد و فنون،فضا بايد عاري از هر گونه گرد وغبار اعم از گاز،مايع و اسيد باشد ودما و رطوبت تحت كنترل باشد،چنين شرايطي تنها با نصب دستگاه كامل تهويه مطبوع امكان پذير است.
 گالري ها:
ساختار عمومي گالري ها:
فضاي نمايشگاه بخش مهمي در اين مجموعه به شمار مي رود كه خصوصيات آن بر مجموعه تاثير مي گذارد.تجربه فرد از فضاي سه بعدي نمايشگاه نتيجه ي يك ادراك سريع است.اين ادراك در محيطي با ساختار روشن،آسان تر و با خستگي كمتر به دست مي آيد تا در فضائي كه تركيب ضعيف و نا خوانايي دارد.نمايشگاه نوع خاصي از فضا است كه در آن علاوه بر رابطه ي انسان،فضا يك رابطه ي پيچيده بين فضا و شئ وجود دارد.در قسمتهايي از نمايشگاه كه داراي مجموعه هاي نمايشي ثابت است.معماري را مي توان تا حد امكان با اشياء تطبيق داد،ولي در قسمتهاي قابل انعطاف،اين امر فقط از طريق تزئينات و تمهيدات عملي است.
ترتيب قرار گيري اشياء:
ترتيب اشياء نمايشي به بازديدكنندگان و خصوصيات اشياء نمايش بستگي دارد.
رابطه ي بازديد كننده و شئ نمايشي به شرح زير است:
1-هر چه نسبت بازديد كنندگان به اشياء نمايشي كمتر باشد، امكان تمركز واينكه هر بازديدكننده بتواند آزادانه با شئ نمايشي ارتباط برقرار كند،بيشتر مي شود.
2-در يك بازديد گروهي تماس نزديك با شئ نمايشي بدون ايجاد مزاحمت براي ساير اعضاء گروه ممكن نيست. بازديدكنندگان بايد به ترتيبي گرداگرد شئ نمايشي قرار بگيرند كه همگي فاصله شان تا آن مساوي باشد.
نورپردازي گالري ها:
الف)نور پردازي طبيعي(نور روز)
به دلايل اقتصادي،فيزيولوژيكي و تنوع،اين نور پردازي هنوز بهترين وسيله ي روشنايي است و اگر مسائل حفاظتي اشياء اجازه دهد ارجحيت،نور روز است.جهت نور ممكن است از بالا (عمودي)يا از پهلو(افقي)باشد.مدت هاست كه ارزش نور پردازي از بالا در طراحي موزه ها استفاده مي شود كه امتيازات آن عبارتند از:
الف)نور پردازي از بالا روشي است راحت تر و ثابت تر در نور پردازي و كمتر در معرض موانع جنبي در داخل و خارج از بنا مانند ساختمانهاي ديگر و درختان قرار مي گيرد.
ب)نوري كه از بالا به تصاوير يا ساير اشياء به نمايش گذارده مي تابد،قابل تنظيم است و تامين نور كافي و يكنواخت آن ديدي بسيار مناسب با حداقل بازتاب يا انحراف بوجود مي آورد.
ج)امكان به نمايش گذاشتن اشياء بيشتري را در فضاي نمايشگاه امكان پذير مي سازد.
د)با توجه به حذف پنجره ها و كاهش راههاي ارتباطي،فضاي نمايشگاه از امنيت بيشتري برخوردار شده و تمهيدات امنيتي نيز كاهش مي يابد.

ب)نور پردازي جانبي(افقي)
 اينگونه نور پردازي از طريق پنجره ها و نور گير هاي معمولي به اشكال و ابعاد مختلف و در مكانهاي مناسب در ديوارها انجام مي شود.پنجره ها و نورگير ها معمولا يا در ارتفاعي كه بازديد كننده قادر به ديدن محوطه ي بيرون باشد و يا در ارتفاعي بالاتر نصب مي شود.
ديوارهايي كه پنجره ها با ارتفاع معمولي بر روي آنها نصب شده،غالبا بدون استفاده هستند و علاوه بر آن اشياء نمايشي كه بر روي ديوار مقابل اين پنجره ها نصب شده اند نيز به خاطر وجود نور از مقابل داراي انعكاس هستند كه مانع ديد كامل وروشن مي گزدد.با اين وجود،اينگونه پنجره ها براي اشيايي كه روي ديگر ديوار ها و در زاويه اي درست نسبت به منبع نور قرار دارند،نور مناسب و دلپذير به وجود مي آورند.
ج)نور پردازي مصنوعي:
ملاحظات تكنيكي و مشكلات نگهداري مربوط به استفاده از نور مصنوعي از جمله عوامل موثر بر كاهش كاربرد نور مصنوعي در فضاهاي نمايشگاهي بوده است.نور مصنوعي از منابع نقطه اي يا خطي تامين مي گردد و از اين رو چون سطوح تعديل كننده شدت آن با نور فضا قابل مقايسه نيست،لذا دستيابي به شرايط مشابه نور روز نيز تا ميزان محدودي امكان پذير است.

حركت و دسترسي گالري ها:
حركت و دسترسي قسمتي از امر ارائه و نمايش اشياء وعامل مهمي در سازماندهي فضائي نمايشگاه است.زيرا بطور نظري هيچ فضايي در منطقه ي نمايش اشياء منحصرا به رفت و آمد اختصاص نداشته و هيج راهرو يا راه پله اي نبايد حركت سيال در اين منطقه را محدود كند.دستيابي به اين شرايط با اجتناب از مسائل روز امكان پذير است.
الف)اجتناب از محدوديتهاي با وقفه
ب)اجتناب از اختلاف سطوح زياد
تنظيم شرايط محيطي:
رطوبت،دما و نور باعث فرسايش اشياء‌مي گردند،دماي15درجه سانتيگراد و رطوبت نسبي 60%براي اكثر نمايشگاهها مناسب مي باشد.رطوبت نسبي نبايد كم و زياد گردد و اين مساله با اشياء نمايشي ارتباط مستقيم دارد،ولي در كل رطوبت نسبي 50% تا 6% توصيه مي گردد.
تهويه ي مطبوع:
پيشرفت هاي علمي در امر خلق يك محيط مصنوعي،اكنون به مرحله اي رسيده است كه امكان تامين مصنوعي شرايط جوي را به طور كامل فراهم ساخته است.در اين شرايط ثابت،انعطاف پذيري و نظم را مي توان در چهار چوب فضايي نمايشگاه تامين نمود.از جمله ديوارهاي خارجي مي توانند كاملا بسته بوده و به خوبي عايق شوند و در صورت وجود اشعه هاي نا مطلوب نوررر،مي توان آنها را دقيق تر از نور روز بررسي و درمان كرد.
آكوستيك:
كنترل وطراحي آكوستيك بايد هماهنگ با ساير جنبه هاي طراحي ساختمان نمايشگاه انجام شود.براي به حداقل رساندن نو فه اي كه ناشي از نواحي و وسايل پر سر و صدا و شلوغ است،موقعيت ساختمان را بايد در محلي ساكت و آرام پيش بيني نمود.در صورتي كه يك منبع نوفه ي جهت دار در نزديكي ساختمان قرار گرفته باشد ،مي توان از عملكرد هاي مقاوم تر به عنوان مانع استفاده كرد و عملكردهاي حساس تر را در فاصله ي بيشتري از منبع نوفه قرارداد. هماهنگي اصول آكوستيكي با خصوصيات معماري از يك سو مربوط به سبك معماري و سازماندهي فضايي آن مي باشد و از سوي ديگر نيازمند توجه به خصوصيات مربوط به طراحي فني ساختمان نمايشگاه قرار مي گيرد.
حريق:
مقابله با حريق شامل مسئوليت حفظ متعلقات و حفاظت از بازديد كنندگان مي باشد.بديهي است نخستين اقدامات مقابله با آتش بايد با شناخت محل،خصوصيات مصالح ساختماني،مراقبت هاي لازم در بناهاي مجاور،انتخاب مصالح ساختماني مقاوم و پيشگشري لازم انجام پذيرد.بهتر است از به كار بردن هر گونه ماده قابل اشتعال به منظور تزئين و پوشاندن ديوارها خودداري شود.دقت بسيار بايد به كار برد تا از اتصالات برق در سيستمهاي الكتريكي خودداري شود.

ساختار عمومي فضاهاي نمايشي:
ساختار عمومي فضاهاي نمايشي مي بايد بر اساس سلسله مراتبي از فضاهاي عمومي(مانند كارگاههاي توليد نمايش و فضاي كارمندان)استوار گردد و نحوه ي دسترسي به مجموعه فضاي نمايشي و تردد در فضاهاي داخلي آن با توجه به حريم محدوده فضايي بخشهاي مختلف آن انجام گيرد.ساختار فضايي اينگونه ساختمانها را با توجه به اصول هدايت كننده مي توان به دو عرصه بيروني و دروني تقسيم نمود:
الف)عرصه ي بيروني فضاي نمايشي:اين عرصه به طور كلي ارتباط مستقيم با تماشاگران است.
ب)عرصه ي دروني فضاي نمايشي:اين عرصه شامل كليه ي فضاهايي است كه مربوط به امور نمايشي و اداري مي شوند و از اين رو با كاركنان و بازيگران ارتباط مستقيم دارند.

شكل و انواع مختلف صحنه ي نمايش:
الف)تئاتر هاي داراي صحنه ي ايواني كه اينگونه تئاتر ها امكان نمايش فيلم را دارند.
ب)0تئاتر هاي داراي صحنه ي ميداني كه صحنه از هر سو با تماشاچيان احاطه شده در اينگونه تئاتر ها حداكثر عمق ميدان تماشاگران 6تا7 رديف است و در صورتي كه جايگاه در يك سطح باشد،حداكثر تماشاگر از 300الي 400 نفر بيشتر نخواهد بود.
ج)تئاتر هاي داراي صحنه ي هلالي يا صحنه ي آزادجلو آمده.در اين تئاتر ها صحنه به قلب جايگاه تماشاگران كشيده شده و وروديها معمولا در پشت صحنه و يا در داخل جايگاه تماشاگران قرار دارند.
د)نوع ديگر از تئاتر كه تركيبي از موارد بالاست در دوران ماصر مورد توجه طراحان بوده است.اين نوع تئاتر با برخورداري از يك صحنه ي انعطاف پذير براي تبديل به شكلهاي مختلف از خصوصيتي مستقل برخوردار است.صحنه در اينگونه از تئاتر ها مي تواند با جابجايي صندلي ها و قسمتهايي از كف به صورت ايواني-ميداني و هلالي ظاهر شود.به اينگونه صحنه ها چند شكلي مي گويند.

شيب سالن نمايش:
در نمايشات تئاتري زنده معمولا از فاصله ي 12 متري ،حالتهاي احساسي صورت بازيگران قابل روئيت نيست و حركت آنها نيز از فاصله ي بيشتر از 20 متر نيز به خوبي ديده نمي شود.براي تامين ديد بهتر تماشاگران لازم است تا كف جايگاه شيب ملايمي داشته باشد و يا به صورت پله اي طراحي شود.ميزان شيب در طبقه ي همكف جايگاه براي حفظ امنيت تماشاگران و سهولت رفت و آمد افراد معلول كه با صندلي چرخ دار حركت مي كنند،حداكثر 10% است و شيب هاي بيشتر به صورت پله اي بايد طراحي شوند كه حداكثر آن 35% است.

صندلي تماشاگران:
ابعاد صندلي تماشاگران طبق استاندارد ها حداقل عرض 45 سانتيمتر را بايد داشته باشد و فاصله ي پشت تا پشت صندلي ها حداقل 90 سانتيمتر باشد و تا 1/1 متر نيز مي تواند باشد.
حداكثر فاصله ي هر صندلي از در خروجي نبايد از 15 متر بيشتر باشد و حداكثر فاصله ي هر صندلي از راهرو جانبي 450 سانتيمتر باشد و تعداد مجاز صندلي ها در هر رديف به ازاي هر راهرو 7 صندلي مي باشد.بهترين چيدمان صندلي ها به صورت قوسي و اختصاص ندادن بهترين نقاط ديد(مركز)به راهرو مي باشد.
اتاق رختكن(تنفس بازيگران):
اين اتاق محل استراحت،رختكن و گريم بازيگران مي باشد.در فضاهاي نمايش كوچك يك اتاق 20 متر مربعي براي اين منظور كافي است.ولي در فضاهاي نمايش بزرگتر يك سالن غذاخوري يا آشپز خانه و محل استراحت جداگانه اي نياز است.از اين مكان يك اتاق پر و لباس،سرويس بهداشتي و آينه قدي،كمد وسايل و ميز گريم براي گريم بازيگران قرار دارد.

اتاق سخنراني:
در هنگام برگزاري جلسات سخنراني در سالن نياز به يك اتاق جهت ميهمانان سخنران وجود دارد كه قبل و بعد وبين سخنراني از سخنران پذيرايي گردد.در اين فضا كه مساحت آن 30 متر مربع است ،سرويس هاي زنانه و مردانه ،محل نشستن و استراحت و ساير وسايل مانند كمد ،رختكن و ... وجود دارد.
نور پردازي صحنه:
نحوه ي تابيدن منابع نوراني در بالاي صحنه و پلهاي صحنه و پلهاي روشنايي در بالاي جايگاه تماشاگران قرار دارند،معمولا تحت زاويه اي بين 55 درجه تا 40 درجه است.به طوريكه تمام صحنه را از جلو تا عقب آن توسط يكي از عناصر نوراني و يا ساير آنها،پوشش داده شود.با افزايش ارتفاع منابع نور مي توان دامنه ي پوشش آنها را نيز افزايش داد.
آكوستيك:
اكوستيك در هر فضاي نمايشي قادر است تا انواع برنامه هاي نمايشي را تحت تاثير قرار دهد و از ان جا كه ايجاد تغييرات اساسي در وضعيت اكوستيك سالن هاي نمايش بسيار دشوار است، از اين رو لازم است تا از ابتا تصميمات لازم درباره ي خصوصيات اكوستيكي سالن هاي نمايشي گرفته شود .فضا هاي نمايشي بايد در برابر كليه نوفه هاي خارجي ناشي از صداي هواپيما ، ترافيك وهمهمه افراد در سالن انتظار عايق باشند و دستگاه هاي مكانيكي به گو.نه اي طراحي شده باشند كه سطح نوفه اي كه در داخل سالن نمايش ايجاد مي شود از يك حد خاص تجاوز نكند . براي برنامه هاي نمايشي زنده در صورتي كه حد اكثر تعداد تماشا گران 200 نفر باشند لزومي به استفاده از دستگاه هاي تقويت صدا نيست ودر صورت كاهش فاصله متوسط بين تماشاگران وبازيگران استفاده از تمهيدات اكوستيكي براي نمايشنامه هاي معمولي رضايت بخش مي باشد . ميزان شيب جايگاه همان قدر كه براي شنيدن هم مهم است زيرا صدا در هنگام عبور از جايگاه به علت خاصيت جاذب بودن بدن تماشاگران ضعيف مي شود ،از اين رو با استفاده از باز تابنده هاي سقفي ،بايد حد اقل شيب لازم را كه مانع ديدتماشاگران نشود براي جايگاه در نظر گرفت.


ايمني از حريق:
بروز نمايش در فضا هاي نمايشي  وخسارات وتلفات ناشي از ان اغب از عدم دقت در انتخاب وساخت موارد به كار رفته در ساختمان وتجهيزات ان ورعايت ساير پيش بيني هاي لازم براي جلو گيري از تو سعه ي اتش  وبه خصوص ايجاد دود مي باشد . به طور كلي بايد در اسكلت ساختمان حد اقل دو ساعت در مقابل اتش مقاومت داشته باشد واز مواد قابل اشتعال در ساخت دكور ها وبراي پوشاندن ديوار ها وسقف استفاده نشود و مواد جاذب صدا وساير تجهيزات اكوستيكي نيز تا حد مطلوبي در مقابل اتش مقاومت داشته باشد . درتئاترها معمولا صحنه ي نمايش مهم ترين عامل ايجاد اتشودود است . براي مقابله با حريق بر روي صحنه مي بايست اتش را درون چهار ديوار برج صحنه محبوس كرد وبا استفاده از جريان قوي هوا به سمت بالا كه توسط دودكش اتوماتيك در بالاي برج صحنه ايجاد مي شود ،حرارت ودود را از تماشا گران دور نگاه داشت . نقشه وتجهيزات مربوط به پشت صحنه نيز بايد به گونه اي طراحي شده باشد كه از اتش سوزي جلو گيري كند ودر صورت بروز حريق در صحنه مانع گسترش ان به پشت صحنه شود . تجهيزات اطفا  حريق در فضا هاي نمايشي شامل كشف كننده هاي دود وحرارت ،شلنگ هاي قرقره اي ،كپسول هاي كربنيك و كپسول هاي پودري هستند. صحنه ي تئاتر هم در عين حال بايد به سيستم اب پاش در بالاي صحنه و بالاي پرده ايمني نيز مجهز بوده ودر ان شير اب و سطل شن نيز پيش بيني شود . اغلب لوازم اطفا  حريق در راهرو ها قرار مي گيرند و اگر وجود شان در اين از قبل در نظر گرفته نشده باشد ،مي توانند به موانع خطر ناكي تبديل شوند واز اين رو بايد محل هاي خاصي را براي ان ها پيش بيني نمود .

استاندارد ها و ضوابط طراحي سينما:
سالن انتظار سينما:
طبق استانداردها و ضوابط طراحي سينما مصوب سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور حداقل ميزان سطح اشتغال سالن انتظار سينما به ازاي هر نفر 35 سانتيمتر مربع و حداقل حجم سرانه سالنهاي سينما 5/1متر مربع مي باشد.تعداد صندليهاي سالن به ازاي هر 100 نفر 10 صندلي مي باشد.در صورت داشتن اختلاف سطح سالن با بيرون حداكثر شيب راهرو ورودي 8% و عرض آن حداقل 2/1 متر مي باشد.حداقل عرض ورودي سالن انتظار به ازاي هر 100 نفر 56 سانتيمتر مي باشد.
ورودي سينما:
به دليل كار كردن سينما به مجتمع فرهنگي ، ورودي با ورودي مجتمع يكي است و فقط يك در براي ورود به سالن انتظار منظور مي گردد.
گيشه بليط فروشي:
گيشه در سينما بايد در مكاني باشد كه ديد كافي بر فضاي خارج سينما داشته باشد و در جايي باشد كه صف مربوط به آن فراهم گردد و مردم در معبر عمومي و همچنين مانع ورود و خروج مردم از سينما نباشد.در گيشه بهتر است به درون سالن انتظار باز گردد ، ولي اين در طوري نباشد كه با باز شدن آن درون گيشه مشخص گردد و سطح آن به ازاي هر نفر حداقل 3 متر مربع مي باشد.
راهروهاي سالن نمايش:
عرض راهروهاي سالن را بر حسب تعداد جمعيت كه از آن تخليه مي شوند محاسبه مي شود.ولي نه يه اين صورت كه اين عرض متغير باشد.و اينگونه در نظر مي گيريم كه از تعداد جمعيت هر رديف كه در دو طرف آن راهرو مي باشد، 60% آن از هر راهرو تخليه مي گردند.اگر عرض در خروجي سالن نمايش از عرض راهرو منتهي به آن بيشتر باشد بايد حداقل فضايي برابر عرض خروجي جلوي در ورودي داشته باشد.حداكثر شيب مجاز در راهرو هاي سالن نمايش 8% مي باشد و اگر شيب بيشتر باشد بايد از پله در راهرو استفاده گردد كه ارتفاع و عمق موثر پله بايد طبق استاندارد ها باشد.پله ها ويا نقطه ي شروع شيب راهرو هاي سالن نمايش براي آگاهي تماشاگران بايد با چراغ مخصوص روشن گردند.مصالح كف راهروها بايد از مصالح غير لغزنده و غير اشتعال باشد.
صندلي تماشاگران:
استاندارد هاي صندلي تماشاگران در جداول ضميمه آورده شده است . جنس و مصالح به كار رفته در صندليهاي سالن نمايش بايد مقاوم ،قابل شست وشو ،غير قابل اشتعال باشد و از نظر آكوستيكي،مقدار صدائي كه آن ها جذب مي كنند نبايد به وجود ويا عدم وجود تماشاچي در آن ها وابسته باشد . چيدن صندليها ي سالن نمايش مانند چيدمان صندليهاي آمفي تئاتر مي باشد .
ورودي ها و خروجي هاي سالن سينما:
ورودي ها و خروجي هاي سالن نمايش سينما بايد به گونه اي باشند كه در معرض ديد باشند و از ورود سر وصدا به داخل وخارج سالن جلو گيري كنند . حد اقل تعداد در خروجي سالن نمايش 2 عدد مي باشد و فقط در موارد خاص مانند گنجايش سالن كمتر از 100 مي تواند 1 عدد باشد . لازم به ذكر است كه براي خروج از سالن نمايش بهتر از كه در هاي سالن نمايش به طرف بيرون باز گردند . حد اقت فاصله دو در خروجي5 متر مي باشد ونبايد از در هاي يك لنگه استفاده نمود وبايد از در هاي دو لنگه استفاده گردد . درهاي سالن نمايش نبايد قفل داشته باشند وبهتر است داراي ثابت كننده هاي فشاري باشند كه با يك فشار روي آن ها،در ثابت گردد.
سرويس هاي بهداشتي سينما :
طراحي و اجراي ساختماني قسمت هاي مختلف داخل سرويس هاي بهداشتي بايد به گونه


پست های مشابه
قوت گرفته و پشتیبانی VastBlog -
نرخ سکّه و طلاوب سایت شهاب حسینیبرنامه نویسی حرفه ای PHPدروس تخصصی فوق لیسانس مهندسی نرم افزاردنیای مد و لباسپکیج تصفیه فاضلاب